പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്ത് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരിക്കെ, ഹൈന്ദവ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ച് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച് വ്യക്തിയാണ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ദേവസഹായം പിള്ള. 1712 ഏപ്രിൽ 23-ന് കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ നട്ടാലത്ത് ജനിച്ചു. വിശ്വാസ പരിവർത്തനത്തിനു മുൻപ് നീലകണ്ഠപിള്ള എന്ന് പേരുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ കാര്യദർശിയായിരുന്നു. കുളച്ചൽ യുദ്ധത്തിൽ തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം ഡച്ച് സൈന്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി. തുടർന്ന്, തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യത്തിന്റെ നവീകരണച്ചുമതല മാർത്താണ്ഡവർമ മഹാരാജാവ് ഡച്ച് സൈന്യാധിപൻ ഡിലനോയിയെ ഏൽപ്പിച്ചു. ഡിലനോയിയുടെ സഹായിയായി മഹാരാജാവ് പിള്ളയെ നിയമിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നാണ് പിള്ള യേശുക്രിസ്തുവിനെ കുറിച്ച് കേട്ടറിഞ്ഞത്.
തുടർന്ന്, തെക്കൻ തിരുവിതാം കൂറിലെ നേമം എന്ന സ്ഥലത്ത് മിഷനറിയായിരുന്ന ബുട്ടാരി എന്ന ഈശോസഭാവൈദികനിൽ നിന്ന് 1745 മേയ് 17-ന് ലാസര് എന്നര്ത്ഥമുള്ള ദേവസഹായം പിള്ള എന്ന പേരില് ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചു. അറിഞ്ഞ ക്രിസ്തുവിനെ പ്രഘോഷിക്കാതിരിക്കാന് പിള്ളയ്ക്കു സാധിച്ചില്ല. രാമപുരം, വടക്കേക്കുളം, നെയ്യാറ്റിന്കര തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം പോയി പിള്ള ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിച്ചു. ഇത് രാജസേവകരുടെയും പിള്ളയുടെ സഹപ്രവര്ത്തകരുടെയും കോപം ജ്വലിപ്പിച്ചു. നമ്പൂതിരിമാരെ വെറുത്തിരുന്ന രാമയ്യന് ദളവയുടെ കൂടി സഹായത്തോടെ പിള്ളയ്ക്കെതിരായി അവര് ഉപജാപം നടത്തി രാജദ്രോഹക്കുറ്റം ചാര്ത്തി രാജസമക്ഷം അവതരിപ്പിച്ചു.
‘ജീവന് വേണമെങ്കില് ക്രിസ്തുവിനെ ഉപേക്ഷിക്കുക.’ രാജാവ് ഉത്തരവിട്ടു. പ്രാണനെക്കാള് ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിച്ച പിള്ള പക്ഷേ, ക്രിസ്തുവിനൊപ്പം നിന്നു. പിള്ളയുടെ കൈകാലുകള് ബന്ധിച്ച് ദിവസവും 30 അടി വീതം കാല്വെള്ളയില് അടിക്കാന് രാജാവ് ഉത്തരവിട്ടു. വഴിപോക്കര് പോലും പിള്ളയെ മര്ദിച്ചു രസിച്ചു. മുളകുപോടി ചുറ്റിനും ഇട്ടു പുകയ്ക്കുക, എരുക്കിന് പൂമാലയണിയിച്ച് പൊള്ളുന്ന വെയിലത്ത് എരുമപ്പുറത്ത് കയറ്റി നാടുചുറ്റിക്കുക, മുറിവില് മുളകു പുരട്ടുക തുടങ്ങിയ മര്ദനമുറകള്. നാലു കൊല്ലത്തോളം ജയില് വാസം.
1752 ജനുവരി 14ന് വെടിവച്ചു കൊല്ലാനുള്ള ഉത്തരവുമായി രാജഭടന്മാര് പിള്ളയെ കാറ്റാടി മലയിലെ ഒരു പാറയില് കൊണ്ടു ചെന്നുനിര്ത്തി. തനിക്ക് പോകാന് സമയമായി എന്നറിഞ്ഞ പിള്ള അവസാനമായി പ്രാര്ത്ഥിക്കാന് അനുവാദം ചോദിച്ചു. പാറയില് ചങ്ങലകളില് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്ന ചിത്രം പിന്നീട് വിശ്വാസചരിത്രത്തിനു വിളക്കായി. അങ്ങനെ ധീരരക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചു. ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ മുട്ടിൽ നിന്നു് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ദേവസഹായം പിള്ളയുടെ പെയിന്റിംഗ് ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീരോചിത വിശ്വാസ സാക്ഷ്യത്തെ എടുത്തുക്കാട്ടുന്നു.
2004-ൽ, ഭാരത മെത്രാന്മാരുടെ സമിതിയുടെ തമിഴ്നാട് ശാഖ, ദേവസഹായം പിള്ളയെ വിശുദ്ധപദവിയിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തണമെന്ന് വത്തിക്കാനോട് ശുപാർശചെയ്തു. ദേവസഹായം പിള്ളയെ രക്തസാക്ഷി വിശുദ്ധ പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്താനുള്ള നടപടികൾക്ക് 2012-ൽ ബനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മാർപാപ്പയുടെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചു. 2012 ഡിസംബർ 2-ന് കത്തോലിക്ക സഭ ഇദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അന്നത്തെ വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ തലവന് കര്ദ്ദിനാള് ആഞ്ചലോ അമാത്തോ, ഇന്ത്യന് മനഃസാക്ഷിയുടെയും തമിഴിന്റെയും പ്രതീകമായാണ് ദേവസഹായം പിള്ളയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 2022 മെയ് 15നു പതിനായിരങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ ദേവസഹായം പിള്ളയെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
Blessed Devasahayam Pillai was an official in the Kingdom of Travancore in the eighteenth century who renounced the Hindu faith and embraced Christianity. He was born on 23 April 1712 at Nattalam in Kanyakumari district. Before his conversion he was known as Neelakanda Pillai and served as a court official (Diwan’s assistant) in the palace of Marthanda Varma. After the Battle of Colachel, in which the Travancore army defeated the Dutch forces, Maharaja Marthanda Varma entrusted the reorganization of the Travancore army to the Dutch commander De Lannoy. Pillai was appointed as his assistant, and it was from him that Pillai first came to know about Jesus Christ.
Later, on 17 May 1745, Pillai received baptism from a Jesuit missionary named Buttari, who was working at Neyyattinkara in southern Travancore, and he was given the name Devasahayam Pillai, meaning “Lazarus.” Having come to know Christ, Pillai could not keep the faith to himself. He preached Christ in places such as Ramapuram, Vadakkekulam, and Neyyattinkara. This provoked the anger of the royal servants and his own colleagues. With the support of Ramayyan Dalawa, who was hostile to the Namboodiri community, they conspired against Pillai, charged him with treason, and brought him before the king.
The king ordered him: “If you want to live, abandon Christ.” But Pillai, who loved Christ more than his own life, refused to renounce Him. The king ordered that Pillai’s hands and feet be bound and that he be flogged daily, thirty lashes at a time. Even passers-by took pleasure in beating him. He was subjected to many forms of torture: smoke was blown around him with burning chili powder, he was garlanded with poisonous erukku flowers and paraded on a buffalo under the scorching sun, chili was rubbed into his wounds, and he was imprisoned for four years.
On 14 January 1752, the king’s soldiers took Pillai to a rock on Kattadi Hill with orders to shoot him dead. Knowing that his time had come, Pillai asked for permission to pray one last time. The image of him praying on his knees, chained to the rock, later became a powerful symbol in the history of faith. Thus he won the crown of martyrdom. Even today, a painting of Devasahayam Pillai praying on his knees in chains bears witness to his heroic faith.
In 2004, the Tamil Nadu region of the Catholic Bishops’ Conference of India recommended to the Vatican that Devasahayam Pillai be raised to sainthood. In 2012, Pope Benedict XVI approved the process to recognize him as a martyr saint. On 2 December 2012, the Catholic Church declared him Blessed. On that occasion, Cardinal Angelo Amato, Prefect of the Congregation for the Causes of Saints, described Devasahayam Pillai as a symbol of the Indian conscience and of Tamil culture. Finally, on 15 May 2022, in the presence of tens of thousands, Pope Francis canonized Devasahayam Pillai as a Saint.