തിരുസഭയിലെ തിളക്കമാര്ന്ന സുവിശേഷ പ്രവര്ത്തകരിൽ ഒരാളായിരിന്നു വിശുദ്ധ ഫ്രാന്സിസ് സേവ്യര്. സ്പെയിനിലെ പ്രഭു കുടുംബമായ ബാസ്ക്യു കുടുംബത്തിലാണ് വിശുദ്ധന്റെ ജനനം. പാരീസിലെ സര്വ്വകലാശാലയില് വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്ത്തിയാക്കി ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയ ശേഷം അവിടെ തന്നെ അദ്ദേഹം തത്വശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. ഇവിടെ വെച്ചാണ് അദ്ദേഹം ലൊയോളയിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. തുടര്ന്ന് അദ്ദേഹം ആദ്യ ഏഴ് ജെസ്യൂട്ടുകളില് ഒരാളായി തീര്ന്നു. അവര് വിശുദ്ധ നഗരം സന്ദര്ശിക്കുവാന് തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും വെനീസും തുര്ക്കിയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം കാരണം അവര്ക്കതിന് സാധിച്ചില്ല. അതിനാല് കുറച്ചു കാലത്തേക്ക് വിശുദ്ധന് പാദുവായിലും, ബൊളോണയിലും റോമിലും തന്റെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുമായി കഴിഞ്ഞു.
1540-ല് ഈസ്റ്റ് ഇന്ഡീസിലെ പോര്ച്ചുഗീസ് അധീനപ്രദേശങ്ങളില് സുവിശേഷ പ്രഘോഷണത്തിനായി വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസ് ഇദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇതേ തുടര്ന്ന് വിശുദ്ധനെ കിഴക്കിലെ രാജകുമാരന്മാര്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന മാര്പാപ്പയുടെ നാല് ഔദ്യോഗിക രേഖകളുമായി വിശുദ്ധന് ലിസ്ബണില് നിന്നും യാത്രതിരിച്ചു. അദ്ദേഹം ഗോവയില് കപ്പലിറങ്ങി. അങ്ങനെ പത്ത് വര്ഷക്കാലം നീണ്ടുനിന്ന വിശുദ്ധന്റെ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണ ദൗത്യത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചു.
ഗോവയില് വിശുദ്ധന് പ്രായപൂര്ത്തിയായവര്ക്ക് പ്രബോധനങ്ങള് നല്കുകയും തെരുവില് മണിയടിച്ച് കുട്ടികളെ വിളിച്ചു കൂട്ടുകയും അവര്ക്ക് വേദപാഠങ്ങള് പകര്ന്നു നല്കുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ ആശുപത്രികളും തടവറകളും സന്ദര്ശിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്രമേണ വിശുദ്ധന് ഇന്ത്യകാര്ക്കിടയില് സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുവാന് ആരംഭിച്ചു. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പ്രബോധനങ്ങള് വളരെ ലളിതമായ നാട്ടു കഥകളായും ചെറിയ ഗാനങ്ങളാക്കിയും അദ്ദേഹം നാട്ടുകാരുടെ ഹൃദയങ്ങളില് പതിപ്പിച്ചു. തുടര്ന്ന് കന്യാകുമാരിയിലേക്ക് പോയ വിശുദ്ധന് അവിടെ പരവന്മാരെ മാമോദീസ മുക്കുവാന് ആരംഭിച്ചു.
ചില ദിവസങ്ങളില് മാമോദീസ മുങ്ങുന്നവരുടെ ആധിക്യം നിമിത്തം വേദനയാല് അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ കരങ്ങള് ഉയര്ത്തുവാന് പോലും സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അവിടെ നിന്നും അദ്ദേഹം തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലുമായി 45-ഓളം പള്ളികള് പണിതു. പിന്നീട് മലയായിലെ മലാക്കയില് പോവുകയും അവിടെ ഏതാണ്ട് പതിനെട്ടു മാസങ്ങളോളം സുവിശേഷപ്രഘോഷണവും, ജ്ഞാനസ്നാനം നല്കലുമായി ദ്വീപുകളില് നിന്നും ദ്വീപുകളിലേക്ക് വിശുദ്ധന് യാത്രകള് നടത്തി.
തിരിച്ച് ഗോവയിലെത്തിയ വിശുദ്ധന്, ജപ്പാനിലെ ആത്മാക്കളുടെ വിളവെടുപ്പിനായി തന്റെ സഹചാരികളുമൊന്നിച്ച് ജപ്പാനിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. 1549-ല് കഗോഷിമായില് എത്തിയ വിശുദ്ധന് അവിടുത്തെ ഭാഷ പഠിക്കുകയാണ് ആദ്യം ചെയ്തത്. പിന്നീട് അവിടെ തന്റെ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണം ആരംഭിക്കുകയും അതില് വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. താന് മതപരിവര്ത്തനം ചെയ്തവര് പത്തു വര്ഷത്തിനു ശേഷവും അതേ ഉത്സാഹത്തോടും വിശ്വാസത്തോടും കൂടിയിരിക്കുന്നതായി വിശുദ്ധന് കണ്ടു. അത്ര വിജയകരമായിരുന്നു വിശുദ്ധന്റെ ജപ്പാനിലെ ദൗത്യം.
1551-ല് താന് ഇന്ത്യയില് മതപരിവര്ത്തനം ചെയ്തവരെ സന്ദര്ശിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ വിശുദ്ധന് വീണ്ടും മലാക്കയിലേക്ക് തിരിച്ചു. അപ്പോള് അദ്ദേഹത്തിന് പുതിയൊരു ഉദ്ദേശവും കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. വിജാതീയരുടെ നാടായ ചൈന. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് അവിടെ എത്തിപ്പെടുവാന് സാധിച്ചില്ല. സാന്സിയന് ദ്വീപിലെ കാന്റണ് നദീമുഖത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും വിശുദ്ധനു കലശലായ പനി പിടിക്കുകയും. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മണലില് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നാല് ആള്വാറസ് എന്ന പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യന് വിശുദ്ധനെ കാണുകയും തന്റെ കുടിലിലേക്ക് കൊണ്ടു പോവുകയും ചെയ്തു. പ്രാര്ത്ഥനകള് ചൊല്ലികൊണ്ട് രണ്ടാഴ്ചയോളം വിശുദ്ധന് അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും പിന്നീട് മരണമടഞ്ഞു. മരിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൃഷ്ടികള് തന്റെ ക്രൂശിതരൂപത്തില് ആയിരുന്നു. ഒരു ഇടുങ്ങിയ കല്ലറയില് അദ്ദേഹത്തെ അടക്കം ചെയ്തു.
മൂന്ന് മാസത്തിനു ശേഷം കല്ലറ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹം യാതൊരു കോട്ടവും തട്ടാതെയും അഴുകാതെയും ഇരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു. ഇത് പിന്നീട് ഗോവയിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. ഇപ്പോഴും ഇത് അവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ പിയൂസ് പത്താമന് മാര്പാപ്പാ വിശുദ്ധ ഫ്രാന്സിസിനെ വിദേശ സുവിശേഷക ദൗത്യങ്ങളുടേയും എല്ലാ സുവിശേഷക പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടേയും മദ്ധ്യസ്ഥനായി പിന്നീട് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
Saint Francis Xavier was one of the most brilliant evangelizers in the Holy Church.
He was born into the noble Basque family in Spain. After completing his education at the University of Paris and obtaining a postgraduate degree, he began teaching philosophy there. It was during this time that he met Saint Ignatius of Loyola. Soon, he became one of the first seven Jesuits. Though they wished to visit the Holy Land, the war between Venice and Turkey prevented them from doing so. Thus, for some time Saint Francis lived and worked in Padua, Bologna, and Rome.
In 1540, Saint Ignatius chose him for the mission of preaching the Gospel in the Portuguese territories of the East Indies. With four official papal documents introducing him to the Eastern princes, he set out from Lisbon. He arrived in Goa, thus beginning a ten-year-long missionary journey.
In Goa, he preached to adults, and he would walk the streets ringing a bell to gather children and teach them Scripture. He also visited hospitals and prisons. Gradually, he began proclaiming the Gospel among the people of India. By turning the teachings of the Catholic Church into simple local stories and little songs, he engraved the faith deeply into the hearts of the people. Later, he went to Kanyakumari, where he began baptizing the Paravars.
On some days, because of the large number of people coming for Baptism, his arms pained so severely that he could hardly lift them. From there he went to Travancore, where he built about 45 churches in various villages. Afterwards he travelled to Malacca, where for nearly eighteen months he went from island to island preaching the Gospel and administering Baptism.
When he returned to Goa, he set out with some companions for Japan, hoping to gather the harvest of souls there. Arriving in Kagoshima in 1549, he first learned the local language. Later, he began preaching the Gospel and was successful in his efforts. Ten years after converting the first Christians there, he found them holding firmly to the same zeal and faith. Such was the success of his Japanese mission.
In 1551, with the intention of visiting the converts he had made in India, he returned again to Malacca. At this time he also had a new purpose—China, the land of the pagans. But he was never able to reach it. Upon reaching the mouth of the Canton River on the island of Sancian, he was struck by a severe fever. He was abandoned on the burning sands. However, a poor man named Alvarez found him and took him to his hut. For about two weeks, Saint Francis lived there, praying continuously, but eventually he died. Even in death, his gaze remained fixed upon his crucifix. He was buried in a small, narrow grave.
Three months later, when the grave was opened, his body was found intact, without any decay or damage. It was later brought to Goa, where it is still preserved today.
Later, Pope Saint Pius X declared Saint Francis Xavier the heavenly patron of foreign missions and all missionary activities.